Tielestek

 

Vanmorgen liet ik Diesel weer es uit langs de singel. (Zie album hierboven.) Op de terugweg hoorden we ongeveer halverwege een luide alarmkreten van een waterhoentje. Ik had haar op de heenweg al gezien op de walkant aan de overkant van het water met 3 kuikens. Nu zag ik iets roodachtigs door de struiken aan de waterkant schemeren, dus het flitste door m'n hoofd: Romke! hij heeft honger en probeert een kuiken te pakken. Diesel en ik vlogen naar de overkant over een smalle strook gras tussen twee stukken water, ik lijnde Diesel voor de zekerheid aan en riep: Romke, kom dan. Het ritselde in het riet en de struiken en daar dook een kattekopje op. Al gauw gevolgd door de rest van het dier. Het mauwde vriendelijk, maar het was dus weer niet Romke. Dit was wel eentje die helemaal rood was, maar hij was lichter van kleur, had een veel kortere staart, was ook kleiner en miste de specifieke gelaatskenmerken zou ik haast zeggen van mijn Romke.

Diesel wist het trouwens zodra hij hem rook en wilde op jacht, maar ik legde hem af want ik wilde toch zelf kijken. Eigenwijs dat ik ben.

De teleurstelling was groot. Dat snap je.

 

 

 

This morning I walked Diesel along the canal again. (See the above album.) On the way back I heard loud cries of alarm from a little crake (Baillon's crake). I had already noticed her on the way out on the other side of the water with 3 chicks. Now I saw something reddish shimmering through the  shrubs on the side of the water, so it flashed through my mind: Romke! He's hungry and is trying to catch a chick. Diesel and I ran to the other side over a narrow patch of grass between two parts of the canal, for securitie's sake I leashed Diesel on and called: Romke, come here. Something rustled between the reed and the bushes and out peered a cat's head. Soon to be followed by the rest of the animal. It meowed friendly-like, but once again ... it wasn't Romke. This was one that was entirely red, but its colour was lighter, it had a much shorter tail, was smaller also and missed the specific facial characteristics of my Romke.

By the way Diesel knew as soon as he smelled it and wanted to go hunting, but I told him down and stay because, pigheaded as I am, I wanted to see for myself.

The disappointment was great. As you can imagine.

 

 

 

 

Nou en? Ik hou gewoon je plekje warm!

 

 

 

So what? I'm keeping it warm for you!

 

 

Nog steeds geen Romke. 't Is om moedeloos van te worden.

 

 

 

Still no Romke. It is to become despondent.

 

 

Eventjes iets anders. Om op te vrolijken. Dit blogje heb ik "geleend" van een Belgisch Drentenbaasje. Heb hem ooit eens bij de fokker waar Diesel vandaan komt ontmoet. Nadat ik gezien heb dat er op zijn blog een foto van die dag staat, waarop mijn benen (keurig in lange broek hoor!) languit tussen de pups liggen, wist ik zeker dat hij dat goed zou vinden.

 

MURWARI EAT YOUR HEART OUT, grinnnnnnn.

 

   

 

Onze Romke is zoals je weet tijdens het uitlaten van Diesel ergens van geschrokken en op Het Pannenwerk in Rijssen verdwenen. Later werd het vreselijk weer met regen en onweer en we vermoeden dat hij toen uit de koers geslagen is. Hij is nog steeds niet teruggekomen. We hebben overal gezocht en hem tot nu toe niet kunnen vinden. We hoopten dat hij achter de vrouwtjes aan was, maar nadat hij langer dan een paar dagen weg was heb ik de dierenambulance gebeld. Hij was tot dan toe niet gevonden, maar ze hebben wel alle relevante gegevens genoteerd voor het geval dat. Ook het asiel van de dierenbescherming heb ik gebeld. Daar was hij ook niet binnengebracht. Onderstaande poster heb ik in de buurtsuper en waar het ook maar kon opgehangen. En alle kinderen uit de buurt (die spelen natuurlijk veel buiten en zien meer dan wie dan ook) en de buren kijken naar hem uit. Tenslotte heb ik zijn vermissing ook gemeld aan de Nederlandse Databank Gezelschapsdieren.

 

Er zijn een paar berichtjes binnengekomen dat hij gezien zou zijn, maar het bleek dan te gaan om poezen met witte befjes en pootjes en 1 ouwe kater met een witte snoet.

 

Moet ik nog zeggen hoe vreselijk ik het vind? Ik lig er geregeld van wakker. We missen hem allemaal heel erg.

 

O, en mijn emailadres hiervoor is tielenburg5@zonnet.nl

 

 

As you know our Romke got scared by something while we were walking Diesel and disappeared. Later the weather got horrible with rain and thunder and we suspect that he then drifted off course. He has still not come back yet. We have searched for him everywhere and so far we've not been able to find him. We hoped he'd gone after the ladies, but after he'd been gone for more than a couple of days I called Pet Rescue. He had not been found till then, but they made a note of all the relevant data, just in case. I also called the shelter of the humane society. He hadn't been brought there either. I put up the  above poster in the local supermarket and anywhere else where it was possible. Also all the neighbourhood children (they play outside a lot ofcourse and see more than anyone) and the neighbours are on the lookout for him. And finally I reported his loss to the Dutch Databank of Household  Pets.

 

I've had a few messages of possible sightings, but they turned out to be females with white chests and paws and 1 old tom with a white face.

 

Need I say how terrible I feel? It regularly keeps me awake. We all miss him no end.

 

 

Hoe ik mijn voet verstuikte vraag je? Wel, da's niet zo moeilijk. Gisteren, na een lichte training met Diesel in het bos, liepen wij langs de hei terug naar de auto. Onderweg kwam ons een oudere heer met witte walrussnor achterop met zijn hond. Een kruising tussen een labrador en iets onbestemds, maar goed opgevoed. Met dit dier had ik gelijk weer een vriendje erbij. Nou is dat natuurlijk helemaal niet moeilijk als je een bak met pens bij je hebt. Dan zijn ineens alle honden in de buurt je vriendjes. Al keuvelend over onze honden en wat dies meer zij kuierden Heer Walrus en ik op ons gemakje langs de hei, terwijl de honden lekker met elkaar speelden. Heel gemoedelijk allemaal. Totdat uit tegenovergestelde richting, op hetzelfde smalle paadje iemand kwam aangelopen met een drietal honden van divers pluimage en formaat. Deze waren duidelijk minder opgevoed en stoven op ons af, niet reagerend op het roepen van hun begeleider. Een van de drie, een reusachtig monster dat me deed denken aan de "Hound of the Baskervilles", sprong laaiend enthousiast tegen mij op. Zijn poten kwamen tot op mijn schouders! Welnu, teneinde mijn evenwicht te bewaren moest ik wel met één voet (m'n rechter) opzij stappen. Helaas kwam hij wat verkeerd neer, nl. half op een uitstekende boomwortel, waarbij hij naar rechts net te ver naar buiten klapte. En zo is het gekomen. Heb de voet thuis direct met een zak met ijs zo'n kwartier tot twintig minuten gekoeld, waardoor de zwelling tot het minimum is beperkt. Inmiddels heb ik het al 3x ingesmeerd met Tantum, een dure, maar goed werkende crème en de pijn is al een stuk minder. Deze lichte verstuiking is denk ik met paar daagjes wel weer helemaal over. Dus geen zorg wat dat betreft.

 

 

Asked by some space-friends how I came to sprain my foot, I explain here that it was easy. Yesterday I had been in the woods training Diesel and we were walking back along the moor to the car. On the way an elderly gentleman with a moustache like a walrus came up behind us with his dog. A cross between a Labrador and something indefinable, but well trained. With this animal I had immediately gained another friend. Not so difficult considering I was carrying a bowl of tripe. When you do, all the dogs that are anywhere near you are suddenly your friends. Al chit-chatting about our dogs and stuff Mr. Walrus and I were strolling along past the moor, while the dogs were playing together. Very pleasant and all. Until from the opposite direction on the same narrow path someone approached with three dogs of various plumage and size. These were obviously less well educated and dashed towards us, not reacting to the calling of the person accompanying them. One of the three, a huge monster that made me think of the Hound of the Baskervilles, jumped wildly enthusiastic up against me. His paws reached as high as upon my shoulders! Well, in order to keep my balance I had to step aside with one foot (my right). Unfortunately it came down a bit wrong, that is to say half on the root of a tree sticking out of the soil and turned just a bit too far to the right. And that's how it came about. At home I immediately cooled the foot with a bag of ice cubes for about a quarter of an hour to twenty minutes, so the swelling was minimized. In the meantime I have already put some outrageously expensive, but wonders working cream on it and the pain has already decreased considerably. This mild sprain will be all over in a couple of days I think. So not to worry.

 

 

Wie heeft er een versnipperaar nodig alst'ie een Diesel in huis heeft?

 

 

 

 

 

 

 

 

With a Diesel in the house who needs a shredder?

 

 

 

 

 

It says: Why does working together have to go hand in hand with governing

 

 

Romke heeft een eigen foto-album op m'n space, wat zeg ik .... hij heeft zelfs een eigen space! Dus ik vind dat Diesel ook een album op m'n space moet krijgen. Een hele eigen space wordt me echter teveel. Ik heb al moeite genoeg op het ogenblik om hier es af en toe wat te bloggen.

Ga dus af en toe, als ik tijd heb, wat foto's van Diesel uploaden. Als je die wilt bekijken moet je zelf de boel maar in de gaten houden.

 

 ---o0o---

 

Romke has his own photo-album on my space, what am I saying ...... he even has a space of his own! So I think that Diesel should also have an album on my space. A whole space of his own would become to much for me though. I have enough difficulty as it is trying to blog some here from time to time.

So now and again, when I have a little time, I'll upload some photo's of Diesel. If you want to see them I suggest you keep an eye on things yourself.

 

 

Het was lekker weer om te trainen vandaag. Niet zo bloedheet als vorige week. En mijn Diesel is de hele breedte van de Schipbeek overgezwommen! Ik ben apetrots op hem. Trouwens hij apporteert als de beste en is goed vooruit. Wel heeft hij nog moeite met blijven liggen als hij ziet dat ik een eindje wegloop bij hem. En zo zijn er natuurlijk nog wat dingetjes waar aan gewerkt moet worden. Voorbeeldje. Zo'n grote hond als hij wordt kan ik natuurlijk straks echt niet meer op schoot hebben, dus dat mag nu ook niet.

 

O en Romke heeft het voorjaar in de kop (ook al heeft'ie geen balletjes meer) en is vrijdag toen we Diesel uitlieten (ja, dat doen we tegenwoordig samen) achter de dames aan gaan struinen. Het zal mij benieuwen wanneer meneertje weer thuiskomt.

 

vlak na de geboorte

 

 

Vandaag is Romke's 1e verjaardag. We hebben het gepast gevierd. Van Lennart en mij kreeg hij wat lekkers en Diesel bracht hem zijn eerste grote stuk wild. Kijk maar.

  

 

Today is Romke's first birthday. We celebrated it in style. From Lennart and myself he got a snack and Diesel brought him his first big game. Look for yourself.

 

 

 

 

 

 

Zo kan het ook.

This is possible as well.

 

Afgelopen zondag is Diesel voor het eerst naar de puppy-jachtcursus geweest. Er werd getraind in drie groepen van 3 tot 5 honden van verschillend niveau , elk met hun eigen instructeur. Maar dat was leuk! Van sommige dingen kwam geen bal terecht natuurlijk, omdat meneer was afgeleid door werkelijk van alles en nog wat. Hij moest bv. een sleepspoor volgen, maar hij rook zoveel andere interessante dingen, dat daar niet veel van terecht kwam. Zwemmen deed hij echter als de beste. Als een regelrechte waterrat. En hij zwom 3x zoveel als de andere beginnelingetjes, omdat een paar uit de kluiten gewassen Duitse staanders bij hem het water insprongen en hem uiteindelijk aan de verkeerde kant van het water op de oever lieten klimmen. Pas toen hun eigenaren eindelijk op het idee kwamen om ze bij zich te roepen sprong Diesel de plomp weer in en zwom naar mijn kant, waar ik hem uiteraard jubelend beloonde met wat lekkere pens. Daarna kwam het leukste gedeelte voor hem. Alle kleinere en grotere pups mochten los en heerlijk met elkaar spelen, terwijl de baasjes koffie (en sommigen jachtbitter) dronken. Nat en zwart van de modder was hij. Maar wat een feest. Daar had hij best een autoritje in de bench van een half uur heen en een half uur terug voor over.

 

Hij heeft trouwens echt wel een soort van zelfreinigende vacht: toen hij droog was, was hij weer mooi wit. Daarna heb ik hem nog even lekker geborsteld en zag hij er weer fris en fluffy uit.

 

Wij waren trouwens nog niet lang thuis, toen er gebeld werd. Op weg naar de berging, waar wij altijd door binnenkomen en naar buiten gaan, de achterdeur zeg maar, liep ik langs de voordeur en zag in de ruitjes een bekend koppie naar mij kijken. Wie stond daar voor de deur? Juist, muts Betty! Haar Piet zat nog in de camper, maar niet lang. Als ik niet zo bezig was geweest met andere dingen zou dit mij niet zo verbaasd hebben, want dan had ik geweten dat zij met de camper een paar daagjes hier in de buurt (Ommen) zouden zijn. Nu was ik hartstikke blij verrast. Het was een puinhoop in m'n huis, want ik had nog niet gestofzuigd en gedweild, maar dat kon me niks schelen. Enig vond ik het, zo onverwacht. Daar hou ik van.

 

Zo en nu voor wat betreft de groei. Vorige week dinsdag was ik met Diesel bij de dierenarts voor een kennismakingsbezoekje. Meneer woog toen 5 kg.

Gisteren waren we er weer, nu voor de cocktail enting met 9 weken en de enting tegen kennelhoest. Wat dacht je wat? Meneer woog 6,5 kg! Ik heb hem in die week zien groeien. Een van de buurjongens zei dat hij hem haast kon horen groeien, grinnik. Benieuwd hoe dat er nu uitziet?

 

 

 

 

Last Sunday Diesel went to the puppy hunting training for the first time. He had a ball! And he swims like a vole. The best part came after the training when all the puppies could run around without a leash and play together, while their owners had coffee (and some a more spirited drink).

As for the growth: Tuesday last week we went to the vet to get acquainted and Diesel then weighed 5 kg. Yesterday we went again for his 9 week cocktail injection and against kennel cough and he weighed 6,5 kg! You can see him grow. Some boy from the neighborhood said he could hear him grow, grinn.