Cybermum's profileTielestekPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    Merels / Blackbirds

     
    Al een paar dagen dacht ik: wat doen ze toch? Maar nu ben ik erachter.
    Een stel merels was een van de nesten van een vorig jaar in de klimop tegen het huis aan het afbreken. Vanochtend heb ik vol ver- en bewondering zitten kijken, want ze bouwen een nieuw nest, op vrijwel dezelfde plek. Daarom moest het ouwe dus afgebroken worden. Op een gegeven moment kwam meneer merel aan met een snavel vol kleinere en 1 hele grote tak (ouwe bruine van een conifeer). De laatste was wel zo lang als monsieur zelf. Hij vloog op de dikke kromme tak van de blauwe regen, die ik vanaf de bank prima kan zien (laatste halte op de aanvliegroute) en zat daar duidelijk te prakkizeren hoe hij het geval op z'n plek kon manoeuvreren. Hij zag het kennelijk niet zitten en vloog op de leuning van de dichtsbijzijnde tuinstoel. Wederom gepeins, terug op de lus in de tak van de blauwe regen ..... Nee, weer niet goed. Zo ging hij nog heen en weer naar de tuintafel en op de pergola en uiteindelijk naar de leuning van de stoel die tegenover de eerste achter de tafel staat. En ja hoor .... dit was het. In 1 ruk vloog hij hup! .... tussen de blauwe regen en de klimop en zette de bouwwerkzaamheden voort. Ik was zo gebiologeerd door het geheel, dat ik helemaal ben vergeten foto's te maken! En dat, terwijl ik net heb ontdekt hoe ik een serie van een stuk of tig achter elkaar kan maken! (1,8 beeldjes per seconde)
    Als troost heb ik later een serie gemaakt van pa merel op een van zijn uitkijkposten. (Zie album.) Je kunt alleen wel zien dat ik m'n statief nog niet heb; kon de camera niet stil op dezelfde hoogte houden.
     
    Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
     
    It's been several days now that I was thinking: what are they doing? But now I know.
    A couple of blackbirds was demolishing one of the nests of a previous year in the ivy against the house. This morning I have been watching full of surprise and admiration, because they are building a new nest, in almost the exact same spot. That's why the old one had to be demolished of course. At a certain moment mister blackbird arrived with a beak full of smaller twigs and one very big one (an old brown one from a conifer). The latter was almost as long as monsieur himself. It flew onto the thick curved branch of the wisteria, which I can see perfectly from the couch (last stop on the approach route) and sat there, visibly musing how to manoeuvre the thing into place. It obviously didn't see how and flew onto the back rail of the nearest garden chair. Pondering again, back onto the loop in the branch of the wisteria ....  No, wrong again. And so it flew to and from the garden table and onto the pergola and finally onto the back rail of the chair facing the first one on the other side of the table. And yes .... this was it. In 1 go it flew up! .... between the wisteria and the ivy and continued the construction work. I was so mesmerized by it all that I completely forgot to take pictures! And this while I just figured out how to make a series of umpteen pictures in a row! (1.8 pics per second)
    By way of consolation I later made a series of dad blackbird on one of his observation posts. (See album.) Only you can clearly see that I don't have my tripod yet; couldn't keep the camera motionless at the same height.
     

    't Is maar dat je het weet./Just so you know.

     
    Ja, ik heb een heel gezellig weekend gehad bij een ouwe vriendin van me waar ik al bijna een jaar niet meer geweest was.
    En jullie dachten toch zeker niet dat ik met het prachtige lenteweer van de afgelopen dagen binnen achter m'n putertje ging zitten prutsen! Nee, lieve dames, beste heren, Cybermum heeft de maandagochtend besteed aan ritje door de countryside naar een groot en goed gesorteerd bedrijf en heeft daar een statief + panoramakop besteld voor d'r cameraatje. En de rest van de tijd lekker in 't tuintje gewroet en in het zonnetje gezeten. Het weer wordt nu wat minder en gelukkig m'n spierpijn ook, HA! Als het over een paar dagen het weer beter wordt kan ik er dus weer tegenaan.
    Je bent gewaarschuwd: mooi weer = geen C-mum achter de computer!
     
    ---o0o---
     
    Yes, I spent a lovely weekend with an old friend of mine I hadn't visited for almost a year.
    And you didn't really think that with this lovely springweather we've had these past few days I'd be sitting inside at my computer, now did you? No my dear ladies, good gentlemen, Cybermum has spent mondaymorning on a drive through the countryside to a big and well-stocked store and ordered a tripod + panoramahead for her camera. And the rest of the time poking about in the garden and sitting in the sun. The weather is getting less nice now and fortunately my muscular aches are subsiding a bit too, HA! So when in a few days time the weather is improving again I'll be able to go at it again.
    You've been warned: nice weather = no C-mum at the computer!

    Weekend

     
    Cybermum gaat op stap dit weekend, dus geen tijd meer om eerst nog bij iedereen langs te gaan. Daarom dan maar zo. 

    Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

    Cybermum is setting off for the weekend, so there's no time to swing by everbody's space. That's why this will have to do. 

     

    De beslissing is gevallen / The decision has been made

     
    Zoon Lennart heeft besloten om toch maar te stoppen met de studie (netwerkbeheer, een niveau hoger dan z'n laatste) en met de diploma's die hij ondertussen al heeft op zoek te gaan naar een baan. Hij heeft er goed over nagedacht en we hebben er natuurlijk ook uitgebreid over van gedachten gewisseld. Hij kan zijn keuze goed motiveren en hoewel ik het aan de ene kant wel een beetje jammer vind, kan ik er ook wel inkomen. Bovendien zal hij zich in zijn werk in de ICT-branche in ieder geval toch steeds moeten bijscholen, dus zo'n ramp is het wat dat betreft ook niet. Gelukkig is er op het ogenblik veel vraag naar ICT-ers en trekt de markt in deze nog steeds aan, dus met die baan zal het wel in orde komen.
    Vanochtend heeft hij een gesprek gehad met zijn mentor en die reageerde eigenlijk net zoals ik, heb ik begrepen. Enerzijds wel jammer, maar anderzijds volkomen begrijpelijk. 
    Een en ander moet nog formeel geregeld worden en vanochtend was degene die daarvoor verantwoordelijk is er niet. Dus morgen moet hij nog een laatste keer naar school voor een exit-gesprek.
    Vanmorgen liet hij zich op de terugweg in de auto ontvallen dat hij heel erg opgelucht was. Ik vind dat geen wonder. Door dat gedoe van school met zijn vorige diploma had hij eigenlijk geen tijd om er eerst goed over na te denken. Hij moest zich bij de uitreiking daarvan op stel en sprong laten inschrijven, anders was hij te laat werd hem gezegd. Sindsdien heeft hij er dus goed over nagedacht en nu hij eindelijk de beslissing heeft genomen, is het logisch dat hij zich opgelucht voelt.
     
    ---o0o---
     
    My son Lennart has decided to stop his studies after all (network administration, one level up from his last) and go look for a job with the diploma's he's already got. He has thought it through really well and ofcourse we have extensively exchanged our thoughts about it. He can motivate his choice well  and although on the one hand I think it's a bit of a pity, on the other hand I understand perfectly. Besides, in his work in the ICT-business he'll regularly have to take refresher and/or further training courses, so it's not a disaster. Fortunately nowadays there is much demand for employees in ICT and the market is still picking up, so he'll surely land a job. 
    This morning he had a talk with his mentor and I understand he reacted much the same as I did. On the one hand a bit of a pity, but on the other hand completely understandable. 
    This and that still has to be formally arranged and this morning the person responsable for that wasn't there. So tomorrow he has to go to school one last time for an exit-interview. 
    This morning on the way back home in the car he let it slip that he felt very relieved. I think that's no wonder. Because of that to do by his school with his last diploma he did not really have the time to first think it through. He was told he had to immediately enroll on that same day, or else he would be too late. So since then he has really thought hard about it and now that he has made his decision, it's logical that he has a sense of relief. 
     
     

    TV

     
    Heb weer naar "Het uur van de wolf" gekeken. Vanavond zonden ze een documentaire uit over Rutger Kopland, dichter, psychiater, essayist en emeritus hoogleraar biologische psychiatrie . 
    Vond het weer zeer de moeite waard.
     
    Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
     
    Watched "The hour of the wolf" again. This evening they emitted a documentary about Rutger Kopland, a Dutch poet, psychiatrist, essayist and professor emeritus of biological psychiatry. He is convinced that scientific research is fundamentally not different from the process of writing a poem!
    Found it very worth while again.   

     

    Wild is the wind

     
    Nina ............. Wild is the wind............ Voerde mij jaren terug in de tijd. Paste helemaal bij het weer en mijn stemming de afgelopen nacht. 
    Laat haar denk ik voorlopig nog een hele tijd in de media player staan. Ben er gek op.
     
    ---o0o---
     
    Nina ............. Wild is the wind............ Took me back years in time. Perfectly fit the weather and my mood this past night.
    Think I'll keep her in the Media Player for quite some time yet. Love it.

    Helemaal vergeten / Completely forgot

     
    Had net voor de fotocursus - waarvan ik nu dus de laatste 2 lessen door ziekte heb gemist - een nieuwe printer besteld. M'n ouwetje had z'n beste tijd gehad (was 6 jaar oud). Net voordat ik het bed moest houden kon ik de nieuwe ophalen. Daar heb ik toen compleet niet meer aan gedacht. Lennart dus wel. Terwijl ik ziek in bed lag heeft hij dat ding voor me geïnstalleerd. Nu kan ik prachtige foto's afdrukken, gewoon printen, kopiëren en scannen. Dat kon ik met de vorige ook al, maar de nieuwe heeft daarbij nog een flatbed, zodat ik ook pagina's uit boeken kan kopiëren en scannen. Bij de vorige kon dat niet en dat vond ik toch een gemis.
     
    ---o0o---
     
     
    Just before starting my course in photography - of which I now missed the last two lessons because of illness - I had ordered a new printer. The old one had had its best days (was 6 years old). Just before I had to keep to my bed I could fetch the new one. I completely forgot about it then. But Lennart did. While I was sick in bed he installed the thing for me. Now I can print beautiful pictures, print ordinary stuff, copy and scan. I already could with the old one too, but the new one also has a flatbed, so that I can also copy and scan pages from books. With the former one that wasn't possible and I found that a real loss.

    Vandaag ... / Today ...

     
    ...voor het eerst een uurtje buiten geweest in m'n tuintje. Donders goed opgelet, dat ik alles bedekt had en met m'n toet zoveel mogelijk uit de zon gebleven. Desondanks was het heerlijk. Daarna heb ik als een brave oude dame ff een lekker tukje gedaan.
    Gisteren was de laatste dag van m'n kuur (en m'n 1e koortsvrije dag), dus over een paar daagjes mag ik weer gewoon in het zonnetje. Verheug me er nu al op.
    Het was trouwens als ik eerlijk ben, wel een beetje m'n eigen schuld dat ik zo erg ziek ben geworden. Liep al zo'n 1,5 week door, terwijl ik me een beetje "sloerig" voelde, zoals ze dat hier noemen (van de griep). Maar je weet misschien hoe dat gaat: ik moest nog ff dit en ik wilde nog ff dat en toen kwam ik dus de man met de hamer tegen. Het blijkt dat ik door deze stommiteit lichamelijk dermate verzwakt was, dat ik er een gigantische bacteriële infectie van de luchtwegen bij kreeg. Die krengen zagen nu hun kans eindelijk es schoon! Nou, als het aan mij ligt was dat eens, maar nooit weer! M'n longen pruttelden als percolatortjes en ik heb ze ook nog bijna uit m'n lijf gehoest. Door de medicijnen werd m'n koorts eerst weer flink hoger, maar het heeft wel geholpen. Voel me al weer wat beter dan gisteren.  
     
    ---o0o---
      
    ...been outside in my garden for an hour.  Paid darned good attention that I was well covered over and stayed out of the sun with my face as much as possible. Nevertheless it was lovely. Afterwards I slept 40 winks like a good little old lady.
    Yesterday was the last day of my  course of treatment (and my 1st day without a fever), so in a couple of days I shall be able to bask in the sun as much as I like. Already looking forward to it.   
    By the way, if I'm to be honest, it was a bit through my own fault that I became so very ill. I had been walking around a bit shaky (with the flu) for about a week and a half already. But you know how it is: I still just had to do this and I still just wanted to do that and then I "ran into the man with the hammer". It appears that by this stupidity I had been physically so weakened that I got a huge bacterial infection of the bronchial tubes. Those bastards now finally saw their chance! Well, if it's up to me that was once, but never again! My lungs made sounds like percolators and I almost coughed them out of my body also! Because of the medicine my fever ran a lot higher again at first, but it did work. I'm already feeling a bit better again than yesterday. 
     

    Niet meer zo ziek ... / Not so sick anymore ...

     
    ... maar ook nog niet echt beter.
    Gisteren was de zoveelste dag op rij, dat de heggenmussenmannen hier achter elkaar hun parelende liefdesliedje ten gehore brachten. Eerder was het mij niet echt opgevallen, omdat ik daar veel te beroerd voor was. Met hun klatergouden keeltjes doen ze zelfs de nachtegaal concurrentie aan. Ze zijn echt op vrijersvoeten, weten van geen ophouden.
    En gisteren dus, hebben ze mij met hun zang uit mijn ziekbedje gelokt. Het was ook verder een stralende dag en hoewel ik eigenlijk nog niet naar buiten mocht (mede vanwege een medicijnkuur waarbij ik niet in het zonlicht mag komen, snik), kon ik mij niet beheersen toen ik ook nog koninklijk bezoek kreeg. Ik zou het mijzelf niet hebben vergeven als ik niet tenminste geprobeerd had een plaatje van Hare Majesteit te schieten. Het leek wel of Mevrouw de aardhommelkoningin (Bombus terrestris) alleen even de resten van het vogelmenu kwam inspecteren.
    Op slag was ik alle ellende en akelige koortsdromen van bloedstollende achtervolgingen door ijsberen en mannen met bijlen en knuppels in ijzige koude vergeten. Daar kan ik dus geen verslag van doen.

    aardhommelkonining 002.jpg

     

    ... but not really well either. 
    Yesterday was the umpteenth day in a row that the males of the hedge warbler here were continuously performing their beautiful lovesong. Before, I didn't really notice, because I was far to sick. With their golden little throats they're even competing with the nightingale. They really are exuberantly courting, won't stop.
    And so, yesterday, they lured me out of my sickbed with their song. On the whole it was a beautiful day and although I really wasn't allowed to go out (partly due to a course of treatment with a medicine that prohibits exposure to sunshine, sob), I couldn't control myself when I also got a royal visit even. I wouldn't have forgiven myself if I hadn't even tried to take a snapshot of Her Majesty. Madam Queen buff-tailed bumblebee (Bombus terrestris) just came by to inspect the remainder of the birdmenue, it would seem.
    Instantly, I had forgotten all the misery and horrible feverish dreams of bloodcurdling pursuits by polar bears and men with axes and clubs in icy cold. So I can't report about those.
       

    Griep / Flu

     
    Te ziek om te bloggen.
     
    ---o0o---
     
    Too sick to blog.