Nog steeds geen Romke. 't Is om moedeloos van te worden.

 

 

 

Still no Romke. It is to become despondent.

 

 

Eventjes iets anders. Om op te vrolijken. Dit blogje heb ik "geleend" van een Belgisch Drentenbaasje. Heb hem ooit eens bij de fokker waar Diesel vandaan komt ontmoet. Nadat ik gezien heb dat er op zijn blog een foto van die dag staat, waarop mijn benen (keurig in lange broek hoor!) languit tussen de pups liggen, wist ik zeker dat hij dat goed zou vinden.

 

MURWARI EAT YOUR HEART OUT, grinnnnnnn.

 

   

 

Onze Romke is zoals je weet tijdens het uitlaten van Diesel ergens van geschrokken en op Het Pannenwerk in Rijssen verdwenen. Later werd het vreselijk weer met regen en onweer en we vermoeden dat hij toen uit de koers geslagen is. Hij is nog steeds niet teruggekomen. We hebben overal gezocht en hem tot nu toe niet kunnen vinden. We hoopten dat hij achter de vrouwtjes aan was, maar nadat hij langer dan een paar dagen weg was heb ik de dierenambulance gebeld. Hij was tot dan toe niet gevonden, maar ze hebben wel alle relevante gegevens genoteerd voor het geval dat. Ook het asiel van de dierenbescherming heb ik gebeld. Daar was hij ook niet binnengebracht. Onderstaande poster heb ik in de buurtsuper en waar het ook maar kon opgehangen. En alle kinderen uit de buurt (die spelen natuurlijk veel buiten en zien meer dan wie dan ook) en de buren kijken naar hem uit. Tenslotte heb ik zijn vermissing ook gemeld aan de Nederlandse Databank Gezelschapsdieren.

 

Er zijn een paar berichtjes binnengekomen dat hij gezien zou zijn, maar het bleek dan te gaan om poezen met witte befjes en pootjes en 1 ouwe kater met een witte snoet.

 

Moet ik nog zeggen hoe vreselijk ik het vind? Ik lig er geregeld van wakker. We missen hem allemaal heel erg.

 

O, en mijn emailadres hiervoor is tielenburg5@zonnet.nl

 

 

As you know our Romke got scared by something while we were walking Diesel and disappeared. Later the weather got horrible with rain and thunder and we suspect that he then drifted off course. He has still not come back yet. We have searched for him everywhere and so far we've not been able to find him. We hoped he'd gone after the ladies, but after he'd been gone for more than a couple of days I called Pet Rescue. He had not been found till then, but they made a note of all the relevant data, just in case. I also called the shelter of the humane society. He hadn't been brought there either. I put up the  above poster in the local supermarket and anywhere else where it was possible. Also all the neighbourhood children (they play outside a lot ofcourse and see more than anyone) and the neighbours are on the lookout for him. And finally I reported his loss to the Dutch Databank of Household  Pets.

 

I've had a few messages of possible sightings, but they turned out to be females with white chests and paws and 1 old tom with a white face.

 

Need I say how terrible I feel? It regularly keeps me awake. We all miss him no end.

 

 

Hoe ik mijn voet verstuikte vraag je? Wel, da's niet zo moeilijk. Gisteren, na een lichte training met Diesel in het bos, liepen wij langs de hei terug naar de auto. Onderweg kwam ons een oudere heer met witte walrussnor achterop met zijn hond. Een kruising tussen een labrador en iets onbestemds, maar goed opgevoed. Met dit dier had ik gelijk weer een vriendje erbij. Nou is dat natuurlijk helemaal niet moeilijk als je een bak met pens bij je hebt. Dan zijn ineens alle honden in de buurt je vriendjes. Al keuvelend over onze honden en wat dies meer zij kuierden Heer Walrus en ik op ons gemakje langs de hei, terwijl de honden lekker met elkaar speelden. Heel gemoedelijk allemaal. Totdat uit tegenovergestelde richting, op hetzelfde smalle paadje iemand kwam aangelopen met een drietal honden van divers pluimage en formaat. Deze waren duidelijk minder opgevoed en stoven op ons af, niet reagerend op het roepen van hun begeleider. Een van de drie, een reusachtig monster dat me deed denken aan de "Hound of the Baskervilles", sprong laaiend enthousiast tegen mij op. Zijn poten kwamen tot op mijn schouders! Welnu, teneinde mijn evenwicht te bewaren moest ik wel met één voet (m'n rechter) opzij stappen. Helaas kwam hij wat verkeerd neer, nl. half op een uitstekende boomwortel, waarbij hij naar rechts net te ver naar buiten klapte. En zo is het gekomen. Heb de voet thuis direct met een zak met ijs zo'n kwartier tot twintig minuten gekoeld, waardoor de zwelling tot het minimum is beperkt. Inmiddels heb ik het al 3x ingesmeerd met Tantum, een dure, maar goed werkende crème en de pijn is al een stuk minder. Deze lichte verstuiking is denk ik met paar daagjes wel weer helemaal over. Dus geen zorg wat dat betreft.

 

 

Asked by some space-friends how I came to sprain my foot, I explain here that it was easy. Yesterday I had been in the woods training Diesel and we were walking back along the moor to the car. On the way an elderly gentleman with a moustache like a walrus came up behind us with his dog. A cross between a Labrador and something indefinable, but well trained. With this animal I had immediately gained another friend. Not so difficult considering I was carrying a bowl of tripe. When you do, all the dogs that are anywhere near you are suddenly your friends. Al chit-chatting about our dogs and stuff Mr. Walrus and I were strolling along past the moor, while the dogs were playing together. Very pleasant and all. Until from the opposite direction on the same narrow path someone approached with three dogs of various plumage and size. These were obviously less well educated and dashed towards us, not reacting to the calling of the person accompanying them. One of the three, a huge monster that made me think of the Hound of the Baskervilles, jumped wildly enthusiastic up against me. His paws reached as high as upon my shoulders! Well, in order to keep my balance I had to step aside with one foot (my right). Unfortunately it came down a bit wrong, that is to say half on the root of a tree sticking out of the soil and turned just a bit too far to the right. And that's how it came about. At home I immediately cooled the foot with a bag of ice cubes for about a quarter of an hour to twenty minutes, so the swelling was minimized. In the meantime I have already put some outrageously expensive, but wonders working cream on it and the pain has already decreased considerably. This mild sprain will be all over in a couple of days I think. So not to worry.

 

 

Wie heeft er een versnipperaar nodig alst'ie een Diesel in huis heeft?

 

 

 

 

 

 

 

 

With a Diesel in the house who needs a shredder?

 

 

 

 

 

It says: Why does working together have to go hand in hand with governing

 

 

Romke heeft een eigen foto-album op m'n space, wat zeg ik .... hij heeft zelfs een eigen space! Dus ik vind dat Diesel ook een album op m'n space moet krijgen. Een hele eigen space wordt me echter teveel. Ik heb al moeite genoeg op het ogenblik om hier es af en toe wat te bloggen.

Ga dus af en toe, als ik tijd heb, wat foto's van Diesel uploaden. Als je die wilt bekijken moet je zelf de boel maar in de gaten houden.

 

 ---o0o---

 

Romke has his own photo-album on my space, what am I saying ...... he even has a space of his own! So I think that Diesel should also have an album on my space. A whole space of his own would become to much for me though. I have enough difficulty as it is trying to blog some here from time to time.

So now and again, when I have a little time, I'll upload some photo's of Diesel. If you want to see them I suggest you keep an eye on things yourself.